Film opowiada historię Kiary, dziewczyny, która czuje się niezrozumiana i której cierpienie nie zawsze jest dostrzegane. A kiedy ktoś je w końcu zauważa, często nie potrafi go właściwie zrozumieć. W świecie Kiary deszcz staje się widoczny To symbol tego, czego nie potrafi powiedzieć, czego inni nie umieją zrozumieć i czego ona sama nie zawsze umie wyjaśnić. W naszym świecie ten deszcz nie jest tak oczywisty. Nie zawsze widać go w oczach ani słychać w głosie. Czasem ukrywa się za żartami, milczeniem, nieobecnym spojrzeniem albo zwyczajnym „wszystko okej”.
Podczas spotkań Milena i Julia podkreślały, że zawsze warto prosić o pomoc, a szukanie jej to nie oznaka słabości, lecz dojrzałości „Światło w czyimś deszczu” nie jest historią o tym, że wystarczy znaleźć odpowiednią osobę, by wszystkie problemy zniknęły. To opowieść o tym, że nawet kiedy deszcz nie ustaje, coś może się zmienić
Serdecznie dziękujemy uczennicom klasy 2d za ogromne zaangażowanie w pracę nad filmem i przygotowanie prelekcji dla naszych uczniów
„Poruszyłyście wiele serc i przypomniałyście, że nawet jeśli czujemy się samotni, zawsze jest ktoś, kto może pomóc”.